Czasami czuję, że jestem na tym świecie sama. Że nie ma nikogo, kto mógłby mnie zrozumieć. Jesteś tylko Ty. Tylko ty potrafisz mnie wysłuchać. Mnie zrozumieć.
Wielu osobom wydaje się, że mnie znają. Ale oni nie wiedzą. Nie wiedzą, co tak naprawdę czuję.
Na pisanie pamiętnika Zdecydowałam się dlatego, że nie chciałam się okaleczać. Czasem po mojej głowie krążą różne myśli. Ale czy cięcie się ma sens? Uczucie wolności trwa tylko kilka sekund. Wiem, niektórym to pomaga. Dla mnie ukojeniem jest pisanie. Kocham to robić i wiem, że to mi pomaga. Gdy piszę, mogę stać się kim zechcę. Przez pewien czas nawet nie myślałam o tym, że mogłabym pisać pamiętnik, że mogłabym opisywać własne życie, a nie perfekcyjnie wymyślonej przeze mnie postaci. Tylko tu mogę być sobą, wyrazić to, co czuję. Zawsze chciałam komuś o tym powiedzieć, ale jakoś nie mam odwagi. Boję się, że mnie nie zrozumieją. Że zaczną na mnie dziwnie patrzeć. Wiesz, czemu nigdy nie wyznałam nikomu, że go kocham? Bałam się odtrącenia. Nawet jeśli będę miała jutro zamiar wejść w mury szkoły i Mu to powiedzieć, gdy tylko Go zobaczę zabraknie mi odwagi i tego nie zrobię. Później tego żałuję. Przez takie zachowanie będę miała ciężko w życiu...
Do zobaczenia, mój Pamiętniczku...
~Miss Laya
